Dinsdag 26 November is VETA’s erelid Jo Willemsen overleden.
Jo was sinds de oprichting in 1978 onafgebroken lid van VETA en daarmee de enige die nog vanaf de oprichting lid was. Jo was een zeer begenadigde verdediger, die in de eerste jaren van VETA een paar keer clubkampioen werd en in het eerste team speelde. Helaas maakte een heel vervelende blijvende blessure aan zijn benen het onmogelijk voor Jo om nog wedstrijden te spelen.
Dat weerhield Jo er niet van om vol overgave jarenlang de jeugd van VETA te trainen en begeleiden. Hierbij had Jo de bijzondere gave om iedereen evenveel aandacht te geven en iedereen op eigen niveau en spelwijze aanwijzingen te kunnen geven. Dit maakte Jo, samen met zijn prettige manier van omgang, zeer geliefd bij iedereen bij VETA. Jo deed graag nog af en toe voor wat hij bedoelde en als iemand dan zei dat dit alleen Jo’s batje kon, deed hij het ook nog even voor met het batje van de ander.
Jo spendeerde dan ook vele dinsdag- en woensdagavonden en zaterdagmiddagen in de gymzaal aan de Kloosterstraat. Doordat hij steeds meer pijn kreeg, werd het training geven helaas steeds lastiger voor hem. Even een paar ballen slaan om te laten zien hoe het moest, werd steeds pijnlijker en moest hij steeds vaker bekopen met een dag dat hij van de pijn amper kon lopen. Ondanks dat bezat Jo een grote drive en liefde voor de club en het spelletje om hiermee door te gaan.
Het 25-jarig jubileum van VETA in 2003 was dan ook voor Jo een geschikte mijlpaal om te stoppen met het geven van de trainingen en het stokje over te dragen aan andere VETA-leden. Bij dit jubileum werd Jo gehuldigd voor zijn 25-jarig lidmaatschap en als dank voor alle inzet voor de club benoemd tot erelid. Het hoogtepunt voor Jo die avond was het bloemstuk dat hij van zijn gezin kreeg, wat maar weer aan gaf hoe zijn passie voor tafeltennis ook door het thuisfront gedragen werd.
Jo kwam nog regelmatig kijken bij trainingen of wedstrijden, maar omdat het steeds moeilijker voor hem werd om te komen, werd dat steeds minder. Ook de verplaatsing van de gymzaal naar de sporthal in Velden maakte het lastiger voor Jo om te komen. En zeker als het ’s avonds donker was, was het geen optie voor hem. Als we hem aanboden hem eens te komen halen, wimpelde hij dat af omdat hij liefst zelf wilde bepalen of en hoe lang hij kwam afhankelijk van hoe hij zich voelde.
Helaas werd hierdoor het contact met Jo voor de meeste leden de laatste jaren steeds minder, maar wij zullen ons Jo voor altijd herinneren als een geweldige tafeltennisser met een groot hart voor VETA en het tafeltennisspelletje en een fantastische trainer/coach.
Jo, bedankt voor alles wat je voor VETA hebt gedaan.
Wij wensen Sonja, Etienne en hun gezinnen heel veel sterkte met dit grote verlies.
Bestuur en leden VETA
